keyakinan diri or nasib...

Assalamualaikum pembaca sekalian.... alhamdulillah kite di pertemukan kembali dalam dunia blog... Alhamdulillah saya masih di beri peluang untuk berceloteh lagi.. harap2 kalian tidak bosan dengan celoteh saya...
Lihatlah tajuk entry kali ini.. keyakinan diri or nasib... Adalah sesuatu yang terjadi kepada saya sehingga kan tajuk entry kali ini di tulis sedemikian...

Begini kisahnya.. saya baru sahaja mengambil lesen kereta... ketika belajar kereta pasti ada yang tidak kena.. pasti akan kene marah dengan Ah Chong(tenaga pengajar lesen memandu).. Teringat saya ketika kali pertama saya memandu kereta di jalan raya... Ah Chong marah2 sebab kawalan stering saya lemah, kaki lambat bergerak ketika menekan pedal cluth dan pedal minyak... " KO TU BUDAK IPTA, BUKAN MAKCIK2.. JANGANLA LAMBAT SANGAT PEKAP ".. wow!! ayat yang di keluarkan oleh Ah Chong betul2 masuk dalam hati... tapi saya hanya diamkan diri.. itulah yang saya mampu lakukan.. xkan sesekali saya hendak melawannya walaupun beliau berbangsa cina tapi beliau tetap tenaga pengajar yang patut saya hormati..

Lepas selalu kena marah dengan beliau, saya xambil hati pun... saya think positiv... semasa saya di ajar parking, beliau ckp ank pnh kene bwh kereta.. tp saya susah nak anggarkan.. maklumla baru belajar.. terus beliau keluarkan analogi beliau.. " KALAU KORANG ORANG ISLAM, NAK SOLAT MESTI ARAH KIBLAT.. TAPI LAW XARAH KIBLAT, MACAM MANA SOLAT NAK DI TERIMA... SO, SAMA LA NGAN NI.. ANAK PANAH KENE BETUL2 BAWAH KERETA LAW X, NANTI LANGGAR TIANG " huhuhuhu... ada lagi analogi beliau.. " UMPAMANYA KO NAK PERGI TANDAS, TAPI BELUM SAMPAI TANAS LAGI KO DAH BUKAK SELUAR " mmg mcm2 analogi yang beliau keluarkan..

Ketika saya sudah pandai mengendalikan stering dengan baik, ingatkan dah xkena marah dengan beliau, tapi rupa2nya sangkaan saya salah... ada pulak yang saya lemah.. ketika hendak membelok... selalu makan jalan orang atau langgar garisan putih.. " KO NI SEMUA OK CUMA NK BELOK  TU TANGAN KO LAMBAT BERGERAK " huhuhu.. so sad la....tp saya xmasukkan dalam hati... sampai esok nk test jpj pun saya masih lagi lemah ketika membelok... menimbulkan kerisauan...

Maka tiba la saat2 yang mendebarkan bagi sesiapa yang ingin test kereta dengan pegawai jpj...begitu juga lah dengan saya..baru semalam saya test jpj iaitu 9 JUN 2011.. saya solat hajat supaya di permudah segalanya..ketika melihat pegawai jpj sampai, saya melihat dan mengira berapa orang pegawai jpj perempuan.. alhamdulillah... hanya seorang dan beliau jaga di parking.. pengalaman kawan2 saya, pegawai jpj peempuan straigth n cerewet.. itulah yang saya seramkan..

Saya mendapat giliran nombor 11...huh!! awal betul nombor giliran saya... tiba2 seorang pegawai jpj datang dan beri taklimat.. kemudian beliau memberi arahan " NOMBOR GILIRAN 1 SAMPAI 30 BUAT LITAR DAHULU.. " saya antara orang yang paling awal test dalam litar.. belum2 saya dah nampak orang GSM(gagal serta merta) atas bukit sebab xsampai kat dalam petak kuning, gagal kat parking sebab langgar tiang... hati saya mula tidak yakin dengan diri sendiri... semasa saya belajar dulu, 2 kali saya langgar tiang di parking... n banyak kali xsampai kat dalam petak kuning di atas bukit...yang memeranjatkan saya, pakai sit belt pulak... masa belajar dulu xpakai pun... 

Giliran saya tiba... saya masuk dalam kereta,saya lupa sesuatu... saya lupa turunkan handbrek.. ouh... patutla susah nk jalan... lagi satu kelemahan saya.. lupa nk turunkan handbrek.. bila saya dah turunkan, xjalan jugak kereta... kereta yang saya dapat, kereta lama... cluth kne angkat tinggi baru boleh jalan, handbrek keras n susah nak tarik... ketika saya lupa nak turunkan handbrek, orang2 yang sedang tunggu giliran untuk yesy menjerit2.." HANDBREK2!! ", " HANBREK TURUNKAN!! ".. huhuhu... baru sedar saya xturunkan handbrek.. alhamdulillah bukit lepas dengan hanya percubaan yang pertama... sementara saya hendak masuk parking, saya terdengar " GEDEGANG!!!! TUING3!!! ".. tiang jatuh... saya mula xyakin pada diri sendiri.... saya pun masuk dengan hati2.. saya dah rasa kereta saya senget ketika masuk petak parking.. nasib baik saya brek cepat.. kalau terlambat sikit sahaja, mesti langgar tinag n mesti saya pun kene GSM... ketika itu saya mula pelik.. adakah nasib betuah yang menyebelahi saya kebetulan bulan yang baik, bulan rejab ataupun saya yakin yang saya mampu lakukan..

Habis saya test di litar, hati saya mula yakin... saya yakin untuk laukukan... alhamdulillah saya lulus dalam litar... walaupun saya tahu saya hampir2 nak kena GSM.. sekarang tiba pula giliran saya test di jalan raya bersama pegawai jpj di sebelah... etika nombor giliran saya di panggil, menggeletar lutut saya.. nervous punya pasal, n keyainan yang datang sebentar tadi, hilang kembali... 

Saya pun memberi salam kepada pegawai jpj.. muka yang garang... saya buat ikut step satu persatu.. tidak lama kemudian selepas saya bertanya jalan apa, beliau mendapat panggilan telefon..saya pun jalan la sementara pegawai tersebut jawab panggilan telefon... semasa saya sedang memandu, pegawai tersebut terus menjawab paggilan telefon.. darimula saya nak bergera sampai la saya dah nak masuk basuk blik kat tempat test tersebut baru beliau habis menjawab telefon..  pegawai jpj yang test saya, bagi saya baik hati.. kerana ketika saya berhenti di simpang, beliau seolah2 ikut meninjau kanan dan kiri untuk memastikan tiada kenderaan kemudian beliau suruh jalan n beliau sambung menjawab telefon.. 

Sampai je selekoh nak masuk tempat test tersebut, alhamdulillah saya xlanggar garisan putih(garisan berheni).. di situlah saya selalu kena marah dengan Ah Chong.. habis je saya test jalan raya, saya berfiir kembali,  saya lulus test jalan raya ni dengan keyakinan diri yang saya boleh bawak kereta ataup pun nasib bertuah saya yang kebetulan pegawai tersebut menjawab telefon memanjang... saya tahu, saya lulus atau semua perkara sudah tertulis di Luh Mahfuz... tapi adakah saya lulus test ini dengan keyakinan diri atau pun nasib... ALLAH sahaja yang ada jawapan dari kepelikan saya.. tap saya tetap bersyukur saya dah lulus.. ini bermakna saya xsusahkan mak n abah untuk tambah rm120 jika saya gagal...

Alhamdulillah selesai saya berceloteh.... tapi tetap dalam kepelikan..... ^_^
kesimpulan di sini, yakinlah dengan semua yang kalian lakukan agar tiada kepelikan yang berlaku seperti saya..

..Terima kasih sudi baca..